|
| |
Kodeks postępowania cywilnego
Dział IV. Orzeczenia
 |
Rozdział 1.
Wyroki
|
|
Oddział 1.
Wydanie wyroku |
|
|
Oddział 2.
Natychmiastowa wykonalność wyroków
|
|
|
Oddział 3.
Wyroki zaoczne |
|
|
Oddział 4.
Sprostowanie, uzupełnienie i wykładnia wyroków
|
|
|
|
Rozdział 1a.
Nakazy zapłaty |
|
|
Rozdział 2.
Postanowienia sądu |
|
|
Rozdział 3.
Prawomocność orzeczeń |
Dział IV. Orzeczenia
Rozdział 1. Wyroki
Oddział 1. Wydanie wyroku
Art. 316 [Czas wyrokowania] § 1. Po zamknięciu rozprawy sąd wydaje wyrok, biorąc
za podstawę stan rzeczy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy; w szczególności
zasądzeniu roszczenia nie stoi na przeszkodzie okoliczność, że stało się ono
wymagalne w toku sprawy.
§ 2. Rozprawa powinna być otwarta na nowo, jeżeli istotne okoliczności ujawniły
się dopiero po jej zamknięciu.
Art. 317 [Wyrok częściowy] § 1. Sąd może wydać wyrok częściowy, jeżeli nadaje
się do rozstrzygnięcia tylko część żądania lub niektóre z żądań pozwu; to samo
dotyczy powództwa wzajemnego.
§ 2. Na tej samej podstawie sąd może wydać wyrok częściowy, rozstrzygając o
całości żądania powództwa głównego lub wzajemnego.
Art. 318 [Wyrok wstępny] § 1. Sąd, uznając roszczenie za usprawiedliwione w
zasadzie, może wydać wyrok wstępny tylko co do samej zasady, co do spornej zaś
wysokości żądania - zarządzić bądź dalszą rozprawę, bądź jej odroczenie.
§ 2. W razie zarządzenia dalszej rozprawy, wyrok co do wysokości żądania, jak
również rozstrzygnięcie co do kosztów może zapaść dopiero po uprawomocnieniu się
wyroku wstępnego.
Art. 319 [Ograniczona odpowiedzialność pozwanego] Jeżeli pozwany ponosi
odpowiedzialność z określonych przedmiotów majątkowych albo do wysokości ich
wartości, sąd może, nie wymieniając tych przedmiotów ani ich wartości,
uwzględnić powództwo zastrzegając pozwanemu prawo do powołania się w toku
postępowania egzekucyjnego na ograniczenie odpowiedzialności.
Art. 320 [Rozłożenie na raty] W szczególnie uzasadnionych wypadkach sąd może w
wyroku rozłożyć na raty zasądzone świadczenie, a w sprawach o wydanie
nieruchomości lub o opróżnienie pomieszczenia - wyznaczyć odpowiedni termin do
spełnienia tego świadczenia.
Art. 321 [Przedmiot orzekania] § 1. Sąd nie może wyrokować co do przedmiotu,
który nie był objęty żądaniem, ani zasądzać ponad żądanie.
§ 2. (uchylony)
Art. 322 [Zasądzenie odpowiedniej sumy] Jeżeli w sprawie o naprawienie szkody, o
dochody, zwrot bezpodstawnego wzbogacenia lub o świadczenie z umowy o dożywocie
sąd uzna, że ścisłe udowodnienie wysokości żądania jest niemożliwe lub nader
utrudnione, może w wyroku zasądzić odpowiednią sumę według swej oceny, opartej
na rozważeniu wszystkich okoliczności sprawy.
Art. 323 [Zespół orzekający] Wyrok może być wydany jedynie przez sędziów, przed
którymi odbyła się rozprawa poprzedzająca bezpośrednio wydanie wyroku.
Art. 324 [Narada; głosowanie] § 1. Sąd wydaje wyrok po niejawnej naradzie
sędziów. Narada obejmuje dyskusję, głosowanie nad mającym zapaść orzeczeniem i
zasadniczymi powodami rozstrzygnięcia oraz spisanie sentencji wyroku.
§ 2. Przewodniczący zbiera głosy sędziów według ich starszeństwa służbowego, a
ławników według ich wieku, poczynając od najmłodszego, sam zaś głosuje ostatni.
Sprawozdawca, jeżeli jest wyznaczony, głosuje pierwszy. Wyrok zapada większością
głosów. Sędzia, który przy głosowaniu nie zgodził się z większością, może przy
podpisywaniu sentencji zgłosić zdanie odrębne i obowiązany jest uzasadnić je na
piśmie przed podpisaniem uzasadnienia. § 3. Sentencję wyroku podpisuje cały
skład sądu.
Art. 325 [Sentencja] Sentencja wyroku powinna zawierać wymienienie sądu,
sędziów, protokolanta oraz prokuratora, jeżeli brał udział w sprawie, datę i
miejsce rozpoznania sprawy i wydania wyroku, wymienienie stron i oznaczenie
przedmiotu sprawy oraz rozstrzygnięcie sądu o żądaniach stron.
Art. 326 [Ogłoszenie] § 1. Ogłoszenie wyroku powinno nastąpić na posiedzeniu, na
którym zamknięto rozprawę. Jednakże w sprawie zawiłej sąd może odroczyć
ogłoszenie wyroku na czas do dwóch tygodni. W postanowieniu o odroczeniu sąd
powinien wyznaczyć termin ogłoszenia wyroku i ogłosić go niezwłocznie po
zamknięciu rozprawy.
§ 2. Ogłoszenie wyroku następuje na posiedzeniu jawnym. Nieobecność stron nie
wstrzymuje ogłoszenia. Jeżeli ogłoszenie było odroczone, może go dokonać sam
przewodniczący. § 3. Ogłoszenia wyroku dokonuje się przez odczytanie sentencji.
Po ogłoszeniu sentencji przewodniczący lub sędzia sprawozdawca podaje ustnie
zasadnicze powody rozstrzygnięcia, może jednak tego zaniechać, jeżeli sprawa
była rozpoznawana przy drzwiach zamkniętych.
Art. 327 [Pouczenie stron] § 1. Stronie działającej bez adwokata, radcy prawnego
lub rzecznika patentowego, obecnej przy ogłoszeniu wyroku, przewodniczący
udzieli wskazówek co do sposobu i terminów wniesienia środka zaskarżenia. Jeżeli
zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych jest obowiązkowe, należy
pouczyć stronę o treści przepisów o obowiązkowym zastępstwie oraz o skutkach
niezastosowania się do tych przepisów.
§ 2. Stronie działającej bez adwokata, radcy prawnego lub rzecznika patentowego,
która na skutek pozbawienia wolności była nieobecna przy ogłoszeniu wyroku, sąd
z urzędu w ciągu tygodnia od dnia ogłoszenia wyroku doręcza odpis jego sentencji
z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia.
Art. 328 [Uzasadnienie wyroku] § 1. Uzasadnienie wyroku sporządza się na żądanie
strony, zgłoszone w terminie tygodniowym od dnia ogłoszenia sentencji wyroku, a
w wypadku, o którym mowa w art. 327 § 2 - od dnia doręczenia sentencji wyroku.
Żądanie spóźnione sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Sąd sporządza
uzasadnienie wyroku również wówczas, gdy wyrok został zaskarżony w ustawowym
terminie oraz gdy wniesiono skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia.
§ 2. Uzasadnienie wyroku powinno zawierać wskazanie podstawy faktycznej
rozstrzygnięcia, a mianowicie: ustalenie faktów, które sąd uznał za udowodnione,
dowodów, na których się oparł, i przyczyn, dla których innym dowodom odmówił
wiarogodności i mocy dowodowej, oraz wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z
przytoczeniem przepisów prawa.
Art. 329 [Termin do sporządzenia uzasadnienia] Uzasadnienie wyroku sporządza się
w terminie dwutygodniowym od dnia złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia,
a gdy wniosek taki nie był zgłoszony - od dnia zaskarżenia wyroku lub wniesienia
skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. W sprawie
zawiłej, w razie niemożności sporządzenia uzasadnienia w terminie, prezes sądu
może przedłużyć ten termin na czas oznaczony, nie dłuższy niż trzydzieści dni.
Art. 330 [Podpisanie uzasadnienia] § 1. W sprawach rozstrzyganych w składzie
trzech sędziów zawodowych uzasadnienie wyroku podpisują sędziowie, którzy brali
udział w jego wydaniu. Jeżeli którykolwiek z sędziów nie może podpisać
uzasadnienia, przewodniczący lub najstarszy służbą sędzia zaznacza na wyroku
przyczynę braku podpisu.
§ 2. Uzasadnienie wyroku w sprawie rozpoznawanej z udziałem ławników podpisuje
tylko przewodniczący. W razie złożenia zdania odrębnego uzasadnienie wyroku
podpisuje przewodniczący wraz z ławnikami.
Art. 331 [Doręczenie wyroku] Wyrok z uzasadnieniem doręcza się tylko tej
stronie, która zażądała sporządzenia uzasadnienia.
Art. 332 [Cofnięcie pozwu po wyrokowaniu] § 1. Sąd jest związany wydanym
wyrokiem od chwili jego ogłoszenia.
§ 2. Jednakże w razie cofnięcia pozwu przed uprawomocnieniem się wyroku i przed
jego zaskarżeniem z jednoczesnym zrzeczeniem się dochodzonego roszczenia, a za
zgodą pozwanego również bez takiego zrzeczenia się, sąd pierwszej instancji
uchyli swój wyrok i postępowanie w sprawie umorzy, jeżeli uzna cofnięcie takie
za dopuszczalne. Postanowienie sądu w tym przedmiocie może być wydane na
posiedzeniu niejawnym.
Oddział 2. Natychmiastowa wykonalność wyroków
Art. 333 [Podstawy nadania] § 1. Sąd z urzędu nada wyrokowi przy jego wydaniu
rygor natychmiastowej wykonalności, jeżeli:
1) zasądza alimenty - co do rat płatnych po dniu wniesienia powództwa, a co do
rat płatnych przed wniesieniem powództwa za okres nie dłuższy niż za trzy
miesiące;
2) zasądza roszczenie uznane przez pozwanego;
3) wyrok uwzględniający powództwo jest zaoczny.
§ 2. Sąd może nadać wyrokowi przy jego wydaniu rygor natychmiastowej
wykonalności, jeżeli zasądza należność z wekslu, czeku, warrantu, rewersu,
dokumentu urzędowego lub dokumentu prywatnego, którego prawdziwość nie została
zaprzeczona, oraz jeżeli uwzględnia powództwo o naruszenie posiadania. § 3. Sąd
może również na wniosek nadać wyrokowi nadającemu się do wykonania w drodze
egzekucji rygor natychmiastowej wykonalności, gdyby opóźnienie uniemożliwiało
lub znacznie utrudniało wykonanie wyroku albo narażało powoda na szkodę.
Art. 334 [Zabezpieczenie] § 1. Sąd może uzależnić natychmiastową wykonalność
wyroku od złożenia przez powoda stosownego zabezpieczenia.
§ 2. Zabezpieczenie może polegać również na wstrzymaniu wydania powodowi rzeczy
odebranych pozwanemu lub sum pieniężnych po ich wyegzekwowaniu albo na
wstrzymaniu sprzedaży zajętego majątku ruchomego. § 3. Sprzedaż lub przejęcie na
własność zajętej nieruchomości wstrzymuje się z urzędu do czasu uprawomocnienia
się wyroku. § 4. Zabezpieczenie nie może być zarządzone co do należności
alimentacyjnych w granicach, w jakich sąd nadaje wyrokowi zasądzającemu te
należności rygor natychmiastowej wykonalności z urzędu.
Art. 335 [Zakaz nadawania rygoru] § 1. Natychmiastowa wykonalność nie będzie
orzeczona nawet za zabezpieczeniem, jeżeli wskutek wykonania wyroku mogłaby
wyniknąć dla pozwanego niepowetowana szkoda. Przepisu tego nie stosuje się do
wyroków zasądzających alimenty w granicach, w jakich sąd nadaje wyrokowi rygor
natychmiastowej wykonalności z urzędu.
§ 2. Natychmiastowa wykonalność nie będzie również orzeczona nawet za
zabezpieczeniem w sprawach przeciwko Skarbowi Państwa.
Art. 336 [Czas obowiązywania] Rygor natychmiastowej wykonalności obowiązuje od
chwili ogłoszenia wyroku lub postanowienia, którym go nadano, a gdy ogłoszenia
nie było - od chwili podpisania sentencji orzeczenia.
Art. 337 [Wygaśnięcie] Natychmiastowa wykonalność wyroku wygasa z chwilą
ogłoszenia, a jeżeli nie było ogłoszenia, z chwilą podpisania sentencji
orzeczenia zmieniającego albo uchylającego wyrok lub postanowienie o
natychmiastowej wykonalności wyroku - w takim zakresie, w jakim nastąpiła zmiana
lub uchylenie.
Art. 338 [Przywrócenie stanu poprzedniego] § 1. Uchylając lub zmieniając wyrok,
któremu nadany został rygor natychmiastowej wykonalności, sąd na wniosek
pozwanego orzeka w orzeczeniu kończącym postępowanie o zwrocie spełnionego lub
wyegzekwowanego świadczenia lub o przywróceniu poprzedniego stanu.
§ 2. Przepis paragrafu poprzedzającego nie wyłącza możliwości dochodzenia w
osobnym procesie naprawienia szkody poniesionej wskutek wykonania wyroku.
Oddział 3. Wyroki zaoczne
Art. 339 [Podstawa] § 1. Jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone
na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda
wyrok zaoczny.
§ 2. W tym wypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o
okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych
doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości
albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa. § 3. (skreślony)
Art. 340 [Wyrok pod nieobecność pozwanego] Wyrok wydany w nieobecności pozwanego
nie będzie zaoczny, jeżeli pozwany żądał przeprowadzenia rozprawy w swej
nieobecności albo składał już w sprawie wyjaśnienia ustnie lub na piśmie.
Art. 341 [Zastrzeżony wyrok zaoczny] W razie nienadejścia dowodu doręczenia na
dzień rozprawy sąd może w ciągu następnych dwóch tygodni wydać na posiedzeniu
niejawnym wyrok zaoczny, jeżeli w tym czasie otrzyma dowód doręczenia. Wyrok
taki wiąże sąd od chwili podpisania sentencji.
Art. 342 [Uzasadnienie] Wyrok zaoczny sąd uzasadnia, gdy powództwo zostało
oddalone w całości lub w części, a powód zażądał uzasadnienia w ciągu tygodnia
od doręczenia mu wyroku, albo gdy powód, który żądania takiego nie zgłosił,
wniósł apelację w przepisanym terminie.
Art. 343 [Doręczenie] Wyroki zaoczne doręcza się z urzędu obu stronom z
pouczeniem o przysługujących im środkach zaskarżenia.
Art. 343[1] [Uchylenie wyroku zaocznego] Jeżeli po wydaniu wyroku zaocznego
okaże się, że pozwany w chwili wniesienia pozwu nie miał zdolności sądowej,
zdolności procesowej albo organu powołanego do jego reprezentowania, a braki te
nie zostały usunięte w wyznaczonym terminie zgodnie z przepisami kodeksu, sąd z
urzędu uchyla wyrok zaoczny i wydaje odpowiednie postanowienie.
Art. 344 [Sprzeciw] § 1. Pozwany, przeciwko któremu zapadł wyrok zaoczny, może
złożyć sprzeciw w ciągu tygodnia od doręczenia mu wyroku.
§ 2. W piśmie zawierającym sprzeciw pozwany powinien przytoczyć zarzuty
przeciwko żądaniu pozwu oraz fakty i dowody na ich uzasadnienie. § 3. Sprzeciw
złożony po terminie oraz sprzeciw, którego braków strona w wyznaczonym terminie
nie uzupełniła, sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym.
Art. 345 [Postępowanie ze sprzeciwu] Jeżeli sprzeciw został złożony prawidłowo,
przewodniczący wyznacza termin rozprawy i zarządza doręczenie sprzeciwu
powodowi.
Art. 346 [Zawieszenie rygoru] § 1. Na wniosek pozwanego sąd zawiesi rygor
natychmiastowej wykonalności nadany wyrokowi zaocznemu, jeżeli wyrok ten został
wydany z naruszeniem przepisów o dopuszczalności jego wydania albo jeżeli
pozwany uprawdopodobni, że jego niestawiennictwo było nie zawinione, a
przedstawione w sprzeciwie okoliczności wywołują wątpliwości co do zasadności
wyroku zaocznego. Zawieszając wykonalność wyroku, sąd może zarządzić środki
zabezpieczenia w myśl oddziału poprzedzającego.
§ 2. Wniosek o zawieszenie natychmiastowej wykonalności sąd może rozstrzygnąć na
posiedzeniu niejawnym.
Art. 347 [Wyrok ponowny] Po ponownym rozpoznaniu sprawy sąd wydaje wyrok, którym
wyrok zaoczny w całości lub części utrzymuje w mocy albo uchyla go i orzeka o
żądaniu pozwu, bądź też pozew odrzuca lub postępowanie umarza. Przepis art. 332
§ 2 stosuje się odpowiednio.
Art. 348 [Koszty] Koszty rozprawy zaocznej i sprzeciwu ponosi pozwany, choćby
następnie wyrok zaoczny został uchylony, chyba że niestawiennictwo pozwanego
było nie zawinione lub że nie dołączono do akt nadesłanych do sądu przed
rozprawą wyjaśnień pozwanego.
Art. 349 [Cofnięcie sprzeciwu] § 1. W razie cofnięcia sprzeciwu sąd, jeżeli
uzna, że cofnięcie jest dopuszczalne, umarza postępowanie wywołane wniesieniem
sprzeciwu i orzeka o kosztach jak przy cofnięciu pozwu. Wyrok zaoczny staje się
wówczas prawomocny.
§ 2. Przepis art. 203 § 4 stosuje się odpowiednio.
Oddział 4. Sprostowanie, uzupełnienie i wykładnia wyroków
Art. 350 [Sprostowanie] § 1. Sąd może z urzędu sprostować w wyroku
niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
§ 2. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym; o sprostowaniu
umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na
udzielonych im wypisach. Dalsze odpisy i wypisy powinny być zredagowane w
brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu. § 3. Jeżeli sprawa toczy
się przed sądem drugiej instancji, sąd ten może z urzędu sprostować wyrok
pierwszej instancji.
Art. 351 [Uzupełnienie] § 1 . Strona może w ciągu dwóch tygodni od ogłoszenia
wyroku, a gdy doręczenie wyroku następuje z urzędu - od jego doręczenia, zgłosić
wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości żądania, o
natychmiastowej wykonalności albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia,
które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
§ 2. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów lub natychmiastowej
wykonalności sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. § 3. Orzeczenie
uzupełniające wyrok zapada w postaci wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy
wyłącznie kosztów lub natychmiastowej wykonalności.
Art. 352 [Wykładnia] Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem
wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na
posiedzeniu niejawnym.
Art. 353 [Bieg terminów zaskarżenia] Wniosek o sprostowanie, uzupełnienie lub
wykładnię wyroku nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia.
Rozdział 1a. Nakazy zapłaty
Art. 353[1] [Przypadki wydania] § 1. Jeżeli przepis szczególny tak stanowi, sąd
rozstrzyga sprawę, wydając nakaz zapłaty.
§ 2. W postępowaniu upominawczym nakaz zapłaty może wydać także referendarz
sądowy.
Art. 353[2] [Odesłanie] Do nakazów zapłaty stosuje się odpowiednio przepisy o
wyrokach, jeżeli kodeks nie stanowi inaczej.
Rozdział 2. Postanowienia sądu
Art. 354 [Przypadki wydawania] Jeżeli kodeks nie przewiduje wydania wyroku lub
nakazu zapłaty, sąd wydaje postanowienie.
Art. 355 [Umorzenie postępowania] § 1. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu
postępowania, jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew lub jeżeli wydanie
wyroku stało się z innych przyczyn zbędne lub niedopuszczalne.
§ 2. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu
niejawnym, jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew w piśmie procesowym.
Art. 356 [Forma] Rozstrzygnięcia zawarte w postanowieniach nie kończących
postępowania w sprawie, wydanych na posiedzeniach jawnych, wpisuje się do
protokołu bez spisywania odrębnej sentencji, jeżeli nie przysługuje na nie
zażalenie.
Art. 357 [Uzasadnienie; doręczenie] § 1. Postanowienia ogłoszone na posiedzeniu
jawnym sąd uzasadnia tylko wtedy, gdy podlegają one zaskarżeniu, i tylko na
żądanie strony zgłoszone w terminie tygodniowym od dnia ogłoszenia
postanowienia. Postanowienia te doręcza się tylko tej stronie, która zażądała
sporządzenia uzasadnienia i doręczenia postanowienia z uzasadnieniem.
§ 2. Postanowienia wydane na posiedzeniu niejawnym sąd doręcza z urzędu obu
stronom, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Gdy stronie przysługuje
środek zaskarżenia, postanowienie należy doręczyć z uzasadnieniem; doręczając
postanowienie, należy pouczyć stronę występującą w sprawie bez adwokata, radcy
prawnego lub rzecznika patentowego o dopuszczalności, terminie i sposobie
wniesienia środka zaskarżenia. § 3. Uzasadnienie, o którym mowa w paragrafach
poprzedzających, należy sporządzić w ciągu tygodnia od dnia wydania
postanowienia na posiedzeniu niejawnym. Jeżeli postanowienie wydano na
posiedzeniu jawnym, termin tygodniowy liczy się od dnia, w którym zażądano jego
doręczenia, a gdy żądania takiego nie było - od dnia wniesienia zażalenia. § 4.
Postanowień, które odnoszą się wyłącznie do innych osób (świadka, biegłego,
osoby trzeciej), nie doręcza się stronom; osobom, których te postanowienia
dotyczą, doręcza się je tylko wówczas, gdy nie były one obecne na posiedzeniu,
na którym postanowienia te zostały wydane.
Art. 358 [Związanie sądu] Postanowienie wydane na posiedzeniu niejawnym wiąże
sąd od chwili, w której zostało podpisane wraz z uzasadnieniem, jeżeli zaś sąd
postanowienia nie uzasadnia, od chwili podpisania sentencji.
Art. 359 [Uchylenie; zmiana] § 1. Postanowienia nie kończące postępowania w
sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy,
chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne.
§ 2. Postanowienia, o których mowa w § 1, mogą być zmieniane lub uchylane także
wówczas, gdy zostały wydane na podstawie aktu normatywnego uznanego przez
Trybunał Konstytucyjny za niezgodny z Konstytucją, ratyfikowaną umową
międzynarodową lub z ustawą.
Art. 360 [Skuteczność] Postanowienia stają się skuteczne w takim zakresie i w
taki sposób, jaki wynika z ich treści, z chwilą ogłoszenia, a jeżeli ogłoszenia
nie było - z chwilą podpisania sentencji.
Art. 361 [Odesłanie] Do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach,
jeżeli kodeks nie stanowi inaczej.
Art. 362 [Zarządzenia] Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio do
zarządzeń przewodniczącego.
Rozdział 3. Prawomocność orzeczeń
Art. 363 [Przesłanki] § 1. Orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie
przysługuje co do niego środek odwoławczy lub inny środek zaskarżenia.
§ 2. Mimo niedopuszczalności odrębnego zaskarżenia nie stają się prawomocne
postanowienia podlegające rozpoznaniu przez sąd drugiej instancji, gdy sąd ten
rozpoznaje sprawę, w której je wydano. § 3. Jeżeli zaskarżono tylko część
orzeczenia, staje się ono prawomocne w części pozostałej z upływem terminu do
zaskarżenia, chyba że sąd drugiej instancji może z urzędu rozpoznać sprawę także
w tej części.
Art. 364 [Stwierdzenie prawomocności] Prawomocność orzeczenia stwierdza na
wniosek strony sąd pierwszej instancji na posiedzeniu niejawnym, a dopóki akta
sprawy znajdują się w sądzie drugiej instancji - ten sąd. Stwierdzenia dokonuje
sąd jednoosobowo.
Art. 365 [Zakres związania] § 1. Orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i
sąd, który je wydał, lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i organy
administracji publicznej, a w wypadkach w ustawie przewidzianych także inne
osoby.
§ 2. Kodeks postępowania karnego określa, w jakim zakresie orzeczenia sądu
cywilnego nie wiążą sądu w postępowaniu karnym.
Art. 366 [Powaga rzeczy osądzonej] Wyrok prawomocny ma powagę rzeczy osądzonej
tylko co do tego, co w związku z podstawą sporu stanowiło przedmiot
rozstrzygnięcia, a ponadto tylko między tymi samymi stronami.
| |
|
