|
| |
Kodeks pracy
 |
Dział
dwunasty. Rozpatrywanie sporów o roszczenia ze stosunku pracy
|
Dział dwunasty. Rozpatrywanie sporów o roszczenia ze stosunku pracy
Rozdział I. Przepisy ogólne
Art. 242 [Droga sądowa; postępowanie pojednawcze] § 1. Pracownik może
dochodzić swych roszczeń ze stosunku pracy na drodze sądowej.
§ 2. Przed skierowaniem sprawy na drogę sądową pracownik może żądać wszczęcia
postępowania pojednawczego przed komisją pojednawczą.
Art. 243 [Polubowne załatwianie sporów] Pracodawca i pracownik powinni dążyć do
polubownego załatwienia sporu ze stosunku pracy.
Rozdział II. Postępowanie pojednawcze
Art. 244 [Komisje pojednawcze] § 1. W celu polubownego załatwiania sporów o
roszczenia pracowników ze stosunku pracy mogą być powoływane komisje
pojednawcze.
§ 2. (skreślony) § 3. Komisję pojednawczą powołują wspólnie pracodawca i
zakładowa organizacja związkowa, a jeżeli u danego pracodawcy nie działa
zakładowa organizacja związkowa - pracodawca, po uzyskaniu pozytywnej opinii
pracowników. § 4. (skreślony)
Art. 245 [Zasady i tryb powoływania komisji pojednawczej] W trybie przewidzianym
w art. 244 § 3 ustala się:
1) zasady i tryb powoływania komisji,
2) czas trwania kadencji,
3) liczbę członków komisji.
Art. 246 [Zakaz członkostwa w komisji] Członkiem komisji pojednawczej nie może
być:
1) osoba zarządzająca, w imieniu pracodawcy, zakładem pracy,
2) główny księgowy,
3) radca prawny,
4) osoba prowadząca sprawy osobowe, zatrudnienia i płac.
Art. 247 [Wybór przewodniczącego; regulamin] Komisja pojednawcza wybiera ze
swego grona przewodniczącego komisji oraz jego zastępców i ustala regulamin
postępowania pojednawczego.
Art. 248 [Wszczęcie postępowania] § 1. Komisja pojednawcza wszczyna postępowanie
na wniosek pracownika zgłoszony na piśmie lub ustnie do protokołu. Na wniosku
stwierdza się datę jego wpływu.
§ 2. Zgłoszenie przez pracownika wniosku do komisji pojednawczej przerywa bieg
terminów, o których mowa w art. 264.
Art. 249 [Skład komisji] Komisja pojednawcza przeprowadza postępowanie
pojednawcze w zespołach składających się co najmniej z 3 członków tej komisji.
Art. 250 (skreślony)
Art. 251 [Terminy zakończenia postępowania] § 1. Komisja pojednawcza powinna
dążyć, aby załatwienie sprawy w drodze ugody nastąpiło w terminie 14 dni od dnia
złożenia wniosku. Termin zakończenia postępowania przed komisją pojednawczą
stwierdza się w protokole posiedzenia zespołu.
§ 2. W sprawach dotyczących rozwiązania, wygaśnięcia lub nawiązania stosunku
pracy, o których mowa w art. 264, wniosek do komisji pojednawczej wnosi się
przed upływem terminów określonych w tym przepisie. § 3. W sprawach, o których
mowa w § 2, postępowanie pojednawcze kończy się z mocy prawa z upływem 14 dni od
dnia złożenia wniosku przez pracownika, a w innych sprawach - z upływem 30 dni
od dnia złożenia wniosku.
Art. 252 [Ugoda] Ugodę zawartą przed komisją pojednawczą wpisuje się do
protokołu posiedzenia zespołu. Protokół podpisują strony i członkowie zespołu.
Art. 253 [Niedopuszczalność ugody] Niedopuszczalne jest zawarcie ugody, która
byłaby sprzeczna z prawem lub zasadami współżycia społecznego.
Art. 254 [Przekazanie sprawy sądowi pracy] Jeżeli postępowanie przed komisją
pojednawczą nie doprowadziło do zawarcia ugody, komisja na żądanie pracownika,
zgłoszone w terminie 14 dni od dnia zakończenia postępowania pojednawczego,
przekazuje niezwłocznie sprawę sądowi pracy. Wniosek pracownika o polubowne
załatwienie sprawy przez komisję pojednawczą zastępuje pozew. Pracownik zamiast
zgłoszenia tego żądania może wnieść pozew do sądu pracy na zasadach ogólnych.
Art. 255 [Wykonanie ugody w trybie KPC] § 1. W razie niewykonania ugody przez
pracodawcę, podlega ona wykonaniu w trybie przepisów Kodeksu postępowania
cywilnego, po nadaniu jej przez sąd pracy klauzuli wykonalności.
§ 2. Sąd odmówi nadania klauzuli wykonalności, jeżeli ze złożonych akt komisji
wynika, że ugoda jest sprzeczna z prawem lub zasadami współżycia społecznego.
Nie wyklucza to możliwości dochodzenia ustalenia niezgodności ugody z prawem lub
zasadami współżycia społecznego na zasadach ogólnych.
Art. 256 [Uznanie ugody za bezskuteczną] Pracownik może wystąpić do sądu pracy w
terminie 30 dni od dnia zawarcia ugody z żądaniem uznania jej za bezskuteczną,
jeżeli uważa, że ugoda narusza jego słuszny interes. Jednakże w sprawach, o
których mowa w art. 251 § 2, z żądaniem takim pracownik może wystąpić tylko
przed upływem 14 dni od dnia zawarcia ugody.
Art. 257 [Prawo do wynagrodzenia za czas udziału w pracach komisji] Sprawowanie
obowiązków członka komisji pojednawczej jest funkcją społeczną. Jednakże członek
komisji pojednawczej zachowuje prawo do wynagrodzenia za czas nie przepracowany
w związku z udziałem w pracach komisji.
Art. 258 [Siedziba komisji; wydatki komisji] § 1. Pracodawca jest obowiązany
zapewnić komisji pojednawczej warunki lokalowe oraz środki techniczne
umożliwiające właściwe jej funkcjonowanie.
§ 2. Wydatki związane z działalnością komisji pojednawczej ponosi pracodawca.
Wydatki te obejmują również równowartość utraconego wynagrodzenia za czas nie
przepracowany przez pracownika w związku z udziałem w postępowaniu pojednawczym.
Art. 259 (skreślony)
Art. 260 (skreślony)
Art. 261 (skreślony)
Rozdział III. Sądy pracy
Art. 262 [Właściwość sądu pracy] § 1. Spory o roszczenia ze stosunku pracy
rozstrzygają:
1) sądy pracy - stanowiące odrębne jednostki organizacyjne sądów rejonowych oraz
2) sądy pracy i ubezpieczeń społecznych - stanowiące odrębne jednostki
organizacyjne sądów wojewódzkich,
zwane sądami pracy.
§ 2. Nie podlegają właściwości sądów pracy spory dotyczące:
1) ustanawiania nowych warunków pracy i płacy,
2) stosowania norm pracy,
3) pomieszczeń w hotelach pracowniczych.
§ 3. Zasady tworzenia sądów pracy, organizację i tryb postępowania przed tymi
sądami regulują odrębne przepisy.
Art. 263 [Zwolnienie od opłat sądowych] § 1. Postępowanie w sprawach o
roszczenia pracownika ze stosunku pracy jest wolne od opłat sądowych.
§ 2. Wydatki związane z czynnościami podejmowanymi w toku postępowania, o którym
mowa w § 1, ponosi tymczasowo Skarb Państwa. § 3. Sąd pracy w orzeczeniu
kończącym postępowanie w instancji rozstrzyga o tych wydatkach, stosując
odpowiednio przepisy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, z tym że
obciążenie pracownika tymi wydatkami może nastąpić w wypadkach szczególnie
uzasadnionych.
Art. 264 [Terminy dochodzenia roszczeń] § 1. Odwołanie od wypowiedzenia umowy o
pracę wnosi się do sądu pracy w ciągu 7 dni od dnia doręczenia pisma
wypowiadającego umowę o pracę.
§ 2. Żądanie przywrócenia do pracy lub odszkodowania wnosi się do sądu pracy w
ciągu 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o rozwiązaniu umowy o pracę bez
wypowiedzenia lub od dnia wygaśnięcia umowy o pracę. § 3. Żądanie nawiązania
umowy o pracę wnosi się do sądu pracy w ciągu 14 dni od dnia doręczenia
zawiadomienia o odmowie przyjęcia do pracy.
Art. 265 [Przywrócenie terminu] § 1. Jeżeli pracownik nie dokonał - bez swojej
winy - w terminie czynności, o których mowa w art. 97 § 2[1] i w art. 264, sąd
pracy na jego wniosek postanowi przywrócenie uchybionego terminu.
§ 2. Wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu pracy w ciągu 7 dni od
dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku należy uprawdopodobnić
okoliczności uzasadniające przywrócenie terminu.
Art. 266 (skreślony)
Art. 267 (skreślony)
Art. 268 (skreślony)
Art. 269 (skreślony)
Art. 270 (skreślony)
Art. 271 (skreślony)
Art. 272 (skreślony)
Art. 273 (skreślony)
Art. 274 (skreślony)
Art. 275 (skreślony)
Art. 276 (skreślony)
Art. 277 (skreślony)
Art. 278 (skreślony)
Art. 279 (skreślony)
Art. 280 (skreślony)
| |
|
