|
| |
Kodeks karny
 |
Rozdział XVIII. Przestępstwa przeciwko
obronności |
Art. 140. § 1. Kto, w
celu osłabienia mocy obronnej Rzeczypospolitej Polskiej, dopuszcza się
gwałtownego zamachu na jednostkę Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej,
niszczy lub uszkadza obiekt albo urządzenie o znaczeniu obronnym,
podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.
§ 2. Jeżeli następstwem czynu jest śmierć człowieka lub ciężki uszczerbek na
zdrowiu wielu osób, sprawca
podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12.
§ 3. Kto czyni przygotowania do przestępstwa określonego w § 1,
podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
§ 4. W sprawie o przestępstwo określone w § 1-3 sąd może orzec przepadek, o
którym mowa w art. 39 pkt 4, również wtedy, gdy przedmioty nie stanowią
własności sprawcy.
Art. 141. § 1. Kto, będąc obywatelem polskim, przyjmuje bez zgody właściwego
organu obowiązki wojskowe w obcym wojsku lub w obcej organizacji wojskowej,
podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
§ 2. Kto przyjmuje obowiązki w zakazanej przez prawo międzynarodowe wojskowej
służbie najemnej,
podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
§ 3. Nie popełnia przestępstwa określonego w § 1 obywatel polski będący
równocześnie obywatelem innego państwa, jeżeli zamieszkuje na jego terytorium i
pełni tam służbę wojskową.
Art. 142. § 1. Kto, wbrew przepisom ustawy, prowadzi zaciąg obywateli polskich
lub przebywających w Rzeczypospolitej Polskiej cudzoziemców do służby wojskowej
w obcym wojsku lub w obcej organizacji wojskowej,
podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
§ 2. Kto prowadzi zaciąg obywateli polskich lub przebywających w
Rzeczypospolitej Polskiej cudzoziemców do służby w zakazanej przez prawo
międzynarodowe wojskowej służbie najemnej albo taką służbę najemną opłaca,
organizuje, szkoli lub wykorzystuje,
podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
Art. 143. § 1. Kto, w celu uzyskania zwolnienia od obowiązku służby wojskowej
albo odroczenia tej służby, powoduje u siebie lub dopuszcza, by kto inny
spowodował u niego skutek określony w art. 156 § 1 lub art. 157 § 1 albo w tym
celu używa podstępu dla wprowadzenia w błąd właściwego organu,
podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
§ 2. Tej samej karze podlega, kto, w celu ułatwienia innej osobie zwolnienia od
obowiązku służby wojskowej albo odroczenia tej służby, za jej zgodą powoduje u
niej skutek określony w art. 156 § 1 lub art. 157 § 1 albo w tym celu używa
podstępu dla wprowadzenia w błąd właściwego organu.
§ 3. Kto dopuszcza się czynu zabronionego określonego w § 1 lub 2, jeżeli
obowiązek dotyczy służby zastępującej służbę wojskową,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat
2.
Art. 144. § 1. Kto, będąc powołanym do pełnienia czynnej służby wojskowej, nie
zgłasza się do odbywania tej służby w określonym terminie i miejscu,
podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
§ 2. W wypadku mniejszej wagi, sprawca
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.
§ 3. Kto nie zgłasza się do odbywania służby zastępującej służbę wojskową w
warunkach określonych w § 1,
podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności.
Art. 145. § 1. Kto, odbywając służbę zastępującą służbę wojskową:
1) odmawia pełnienia tej służby, złośliwie lub uporczywie odmawia wykonania
obowiązku wynikającego z tej służby albo polecenia w sprawach służbowych,
2) w celu częściowego lub zupełnego uchylenia się od tej służby albo wykonania
obowiązku wynikającego z tej służby:
a) powoduje u siebie lub dopuszcza, by kto inny spowodował u niego skutek
określony w art. 156 § 1 lub art. 157 § 1,
b) używa podstępu dla wprowadzenia w błąd przełożonego,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat
2.
§ 2. Tej samej karze podlega, kto, pełniąc służbę określoną w § 1, samowolnie
opuszcza wyznaczone miejsce wykonywania obowiązków służbowych lub samowolnie
poza nim pozostaje.
§ 3. Jeżeli sprawca czynu zabronionego określonego w § 2 opuszcza, w celu
trwałego uchylenia się od tej służby, wyznaczone miejsce wykonywania obowiązków
służbowych albo w takim celu poza nimi pozostaje,
podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
Art. 146. Jeżeli sprawca przestępstwa określonego w art. 145 § 2 i 3 dobrowolnie
powrócił, a jego nieobecność trwała nie dłużej niż 14 dni, sąd może zastosować
nadzwyczajne złagodzenie kary, a nawet odstąpić od jej wymierzenia.
Art. 147. W stosunku do sprawcy przestępstwa określonego w art. 143 § 1 lub w
art. 144 lub 145, który w chwili czynu był niezdolny do pełnienia służby
wojskowej, sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary, a nawet odstąpić
od jej wymierzenia. | |
|
